Cross, Colleen – Nooduitgang

Door op 9 juli 2016

Nooduitgang is eerder een roman met bovengemiddelde spanning… het lijkt eerder een instapmodel voor de beginnende thrillerlezers te zijn.

Fraudeonderzoeker Katerina Carter weet gewoon niet wanneer ze met een zaak moet stoppen en daardoor komt ze terecht in een aantal lastige en gevaarlijke situaties. Nu ze geen werk meer heeft en haar geld opraakt, heeft Kat dringend meer cliënten nodig, of ze moet met hangende pootjes terug naar haar oude, saaie negen-tot-vijf-baantje bij haar vorige werkgever. En dat is wel het laatste wat Kat wil. Dus als Susan Sullivan, de hoogste baas van Liberty Diamond Mines, Kat inhuurt om de verdwenen financieel directeur van het bedrijf terug te vinden – en de gigantische som gestolen geld die hij met zich meegenomen heeft – neemt Kat de opdracht net iets te graag aan. Rood staan is natuurlijk een belangrijke stimulans om moeilijke klussen aan te nemen, maar haar enthousiasme verandert al snel in doodsangst als twee werknemers van Liberty op brute wijze worden vermoord. Kat beseft dat dit onderzoek wel eens gevaarlijker zou kunnen zijn dan ze had verwacht. Alsof alles nog niet ingewikkeld genoeg is, ontdekt ze een sinister verband tussen bloeddiamanten en georganiseerde misdaad. Nu moet ze alleen nog bewijzen vinden… en zorgen dat ze niet wordt vermoord voordat ze de echte criminelen ontmaskert. Met behulp van haar vrienden en een excentrieke oom moet Kat voorzichtig te werk gaan; anders wordt haar eerste zaak misschien ook gelijk haar laatste…

Het idee achter het verhaal is origineel te noemen en lijkt een hoop potentie te hebben. Wegens fraude door eigen personeel wordt een bedrijf bestolen van een bedrag met meer dan 8 nullen. Met dergelijke bedragen zijn flinke belangen gemoeid en de perfecte achtergrond voor een degelijke thriller is neergezet. De uitwerking van de suspense valt daarentegen… tja, die valt gewoonweg tegen. Ook al is er sprake van meerdere bedreigingen, ontvoeringen en moorden, nergens wordt de spanningsboog eens lekker strakgetrokken. Het duurt in beginsel ook al te lang voordat er echt sprake van spanning is. Dan zijn er Jace en oom Harry in het ziekenhuis, de kapitein van de boot en de rechercheur die Kat bij nacht en ontij tegenkomt en die niet te overtuigen zijn van de ellende die Kat heeft meegemaakt. Op het einde je ongelijk kunnen bewijzen is een bevredigend einde voor ieder goed boek, de zeer grote mate van ongeloof gedurende het verhaal is echter gewoonweg irritant en weegt nauwelijks op tegen het einde.

Bepaalde details van het verhaal zijn ook niet realistisch te noemen. Natuurlijk is er op het gebied van digitale beveiliging nog veel terrein te winnen. Maar dat Kat, of daarmee ieder ander, simpel een bankrekening kan ‘hacken’, is in deze tijd niet denkbaar. Een bankrekening die miljarden dollars bevat, waarbij de digitale toegang verleent wordt na het invoeren van slechts één wachtwoord, die dan ook nog niet eens cijfers of speciale tekens mag bevatten. Wellicht een klein detail, maar wel een detail die afbreuk doet aan het verhaal. Helemaal als blijkt dat het wachtwoord ook nog eens erg voor de hand liggend is. Het is niet realistisch en het voelt als een goedkope, snelle en ondoordachte opbouw.

De personages zijn gevarieerd, maar tegelijkertijd behoorlijk cliché te noemen. Aan de ene kant Kat, haar vriendin Cindy, ex-vriend Jace en oom Harry. De goeden. Aan de andere kant haar opdrachtgever Susan, bedrijfshoofd Nick, trustfondseigenaar Audrey en maffiabaas Ortega. De slechten. Een kleurrijke verzameling, die tegelijkertijd gedragsmatig veelal hetzelfde aandoen. Een voorbeeld; meerdere keren in het verhaal botst Kat in haar haast tegen bejaarde mensen op. Diezelfde bejaarde mensen reageren iedere keer op dezelfde manier. Een klaagzang, een hoofdschudden en de vraag of het meisje niet uit kan kijken. Een ander voorbeeld; meerdere keren probeert Kat diverse mensen te overtuigen van haar bevindingen en bedoelingen… En ook hier iedere keer dezelfde reactie, namelijk ongeloof. Cross schetst een behoorlijk eenzijdige maatschappij waarin iedereen hetzelfde lijkt en vergeet een balans aan te brengen. Natuurlijk is niet iedereen meteen overtuigd als het over een misdaad gaat en al helemaal niet als die misdaad gepleegd wordt in je eigen bedrijf of door je eigen mensen. Maar dat werkelijk iedereen eenzelfde reactie heeft, voelt gewoonweg niet natuurlijk aan. Het is het Calimero effect, Kat tegen de rest van de wereld. Ook hier weer een ondoordachte opbouw, die afbreuk doet aan de uiteindelijke ontknoping.

Nooduitgang is eerder een roman met bovengemiddelde spanning, dan dat het een thriller genoemd kan worden. De geoefende thrillerlezer zal hiermee nauwelijks aan zijn trekken komen, het lijkt eerder een instapmodel voor de beginnende thrillerlezers te zijn. Als roman is het boek een stuk beter te verteren. Ook al voelt de fictie niet lekker aan, Cross schetst een probleem wat in onze wereld zeker evident is. Onderdrukking, corruptie en geld zijn elementen van problemen die van alle tijd zijn. De criminele onderwereld gaat over lijken als er geld te verdienen is. Dat blijkt ook doorheen dit hele boek, jammer dat de opbouw zoals gezegd ondermaats is. De ontknoping is met recht spannend te noemen, maar het is niet genoeg om dit boek een echte spannende thriller te noemen. Liever had de auteur het boek meer recht aangedaan door het juridische element in de rechtbank plaats te laten vinden.

Net te spannend voor een roman, maar te flauwtjes voor een thriller. Jammer, er had meer ingezeten.

(2.5/5)
_____
Colleen Cross – Nooduitgang
Dutch Venture Publishing
2016 – 296 pagina’s

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.