Soderberg, Alexander – De Vuurdoop

Door op 7 december 2012
vuurdoop

Als op de luchthaven van Stockholm een drugssmokkelaar wordt opgepakt, geeft deze onder dwang de naam van zijn opdrachtgever: Hector Guzman. Eindelijk is er een aanleiding een van de grote drugsbazen in Zweden op te pakken. Maar in de jacht op verder bewijsmateriaal tegen hem belandt Guzman in het ziekenhuis, waar hij bevriend raakt met Sophie Brinkmann. Zich onbewust van Guzmans achtergrond wordt Sophie een pion in zijn maffiose wereld. Het politieteam probeert haar ondertussen informatie over haar criminele partner te ontfutselen. Sophie leert dat ze alleen nog op zichzelf kan vertrouwen en dat ze haar eigen keuzes moet maken in de zoektocht naar gerechtigheid.

Al een tijd voordat ik met deze blog begon, las ik met enige regelmaat Scandinavische misdaadliteratuur. Met name Zweedse boeken, zoals die van Lars Kepler, Jens Lapidus en Stieg Larsson. Sinds het verschijnen van de Millennium-trilogie van laatstgenoemde stond er steevast een verwijzing naar de auteur van deze geweldige serie. Uitspraken als ‘De nieuwe Stieg Larsson’ waren dan ook niet van de lucht. Nu is dit een Zweeds werk waar die verwijzing voor de verandering eens niet op staat. Is dit een positief voorteken? Is dit een negatief voorteken? Of is dit helemaal geen voorteken?

De reden dat ik liefhebber ben van de Scandinavische misdaadliteratuur is, zoals ik al eerder vermeld heb, het hoge verrek-dit-kan-mij-morgen-ook-zomaar-overkomen gehalte. Ondanks de vele actie, die overigens nergens over-the-top raakt, is dit boek daar een schoolvoorbeeld van. Doodnormale personages die door een speling van het lot in contact komen met de Zweedse onderwereld. Zij ervaren precies wat ieder ander ook zou ervaren; spanning, adrenaline en angst. Vooral een hele hoop angst. Haarfijn brengt Soderberg de transformatie van onze hoofdpersoon Sophie Brinkmann in beeld. Het proces, hoe zij ongemerkt in de ban raakt van Hector Guzman en meegezogen wordt in een wereld van geld, drugs en geweld, blijkt angstig realistisch. Als er daarna, in haar zeer naaste kring, slachtoffers beginnen te vallen is het al te laat en zit zij er middenin. Maar wat dit boek vooral goed maakt, is dat ik zelf ook pas later besefte dat ik er middenin zat. Zoals ik al zei, een vlekkeloze transformatie.

Soderberg vertelt dit verhaal op een zeer vlotte manier. Nergens worden gesprekken langdradig en nergens gaat hij te diep in op nutteloze zaken. Hij diept zijn personages uit en als lezer weet je precies met wie je te maken hebt. Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat zijn hun sterke en zwakke kanten? Wat drijft ze? De auteur brengt een hele lijst met karakters naar voren. Zoveel zelfs, dat het in het begin lastig kan zijn iedereen uit elkaar te houden. Maar juist door hun diepgang is dat later geen enkel probleem. Uitiendelijk zal dit boek het eerste deel zijn van een trilogie rond hoofdkarakter Brinkmann. Maar terwijl je als lezer meteen door wilt naar het tweede boek, geeft Soderberg je een bevredigend einde aan dit boek. Ieder is zijn eigen weg gegaan en de toestanden zijn weer gekalmeerd. Daarentegen staat de deur volledig open naar het volgende deel.

Maar is dit nu de nieuwe Stieg Larsson? Het heeft er behoorlijk wat van weg! Maar hoe lovend ik hierboven ook ben; De Vuurdoop kent geen enkel personage waarvan zijn of haar persoonlijkheid in je geheugen geramd wordt. Met andere woorden, dit boek mist zijn eigen Lisbeth Salander. En juist zij was de reden waarom de Millennium-trilogie zo uitermate populair werd. Alexander Soderberg werkt een trilogie die het werk van Larsson kan evenaren, dat zeker. Maar zoals Lisbeth Salander nog door mijn hoofd spookt, zo zal Sophie Brinkmann voorlopig ‘slechts’ een herinnering blijven. Desalniettemin is dit een boek met potentie. Hou je van thrillers in het algemeen? Dan zou je deze zeker moeten lezen.

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.

2 reacties

  1. Joanydvv

    8 december, 2012 at 11:24

    Jammer dat de personages uit dit boek niet zo’n indruk op je hebben gemaakt. Ik vind het altijd stukken moeilijker om echt in een verhaal te komen wanneer ik niet echt een klik voel met een van de personages.

    Leuk dat je meedoet met de BoekBlogger enquête trouwens. Ik ben erg benieuwd naar je antwoorden :)

  2. Evert.Sinterniklaas

    8 december, 2012 at 12:36

    Een indruk hebben ze zeker wel gemaakt, anders zou ik het boek ook geen 4 sterren hebben gegeven :) Alleen vanwege de status van de Millennium trilogie in Zweden, ben je al gauw geneigd hiermee te gaan vergelijken… en dan mis je een cultfiguur als Lisbeth Salander in dit boek. Voor de rest, absoluut een topper!

    Ik las over de enquête op je twitter, ik was meteen enthousiast :) Ben zelf eigenlijk ook wel benieuwd wat er precies uit gaat komen 😉