Eriksson & Sundquist – Het Kraaienmeisje

Door op 24 oktober 2012
kraaienmeisje

Midden in de nacht wordt in het besneeuwde struikgewas vlak bij een metrostation in Stockholm het lichaam van een jongen gevonden. Het is volledig uitgedroogd en lijkt wel gemummificeerd. Hoofdinspecteur Jeanette Kihlberg wordt op de zaak gezet, maar tast in het duister. Wanneer er nog meer lichamen gevonden worden gaat het van kwaad tot erger.

Psychotherapeut Sofia Zetterlund raakt ondertussen gefascineerd door een van haar patiënten: Victoria Bergman, een vrouw die door mishandeling en misbruik in haar kindertijd ernstig beschadigd is. Dan wordt het lichaam gevonden van een jongen die onder behandeling is van Zetterlund.

Kihlberg en Zetterlund werken samen verder aan de zaak en er ontstaat een vriendschap tussen de twee vrouwen. Alle sporen wijzen naar Victoria Bergman, maar die lijkt spoorloos verdwenen…

Tja, hoe meer je leest, des te groter de kans wordt dat je te maken krijgt met teleurstellingen. Die kans is bijna niet te missen na de diverse toppers die ik onlangs gelezen heb. Helaas is dit boek zo’n teleurstelling. Nu is dit boek bedoeld als het eerste deel van een trilogie, dus de kans is natuurlijk aanwezig dat de komende twee delen een hoop goed gaan maken. Maar ondanks dat ik boek snel uit heb gelezen, heeft het me nergens volledig kunnen boeien. Victoria Bergman is een interessant karakter, maar de andere personen brengen helaas niets nieuws onder de zon. Het verhaal hangt van toevalligheden aan elkaar. Zij lijkt de perfecte criminineel, maar de reden dat zij niet eerder gepakt wordt lijkt eerder aan het feit te liggen dat de politie stomweg niet snuggerder is. De collega’s van deze auteurs, zoals Lars Kepler, Hjorth & Rosenfeldt en Jo Nesbo, zijn hier een stuk sterker in. Het feit dat het boek behoorlijk voorspelbaar is, komt het verhaal natuurlijk ook niet ten goede. De uitkomst zie je al van verre aankomen. Alleen… die uitkomst komt er niet! Het boek herbergt een behoorlijk open einde en zet de deur naar een volgend deel volledig open. Sterker nog, men ziet alleen een opening in de deurpost. Met andere woorden, de auteurs gebruiken de laatste pagina als pageturner. Naar het volgende boek, welteverstaan.

Ik wil er verder niet teveel woorden aan vuil maken. Het is duidelijk dat het einde nog niet in zicht is, en ondanks mijn negatieve uitlatingen ben ik toch behoorlijk benieuwd hoe dit af gaat lopen. Maar ik had het meer op prijs gesteld dat een in ieder geval een soort einde aan het boek had gezeten. Zoals in de Millennium trilogie van Stieg Larsson. Rond het boek af, maar zet de deur naar de volgende op een kier. Bevredig de lezer, maar laat het tegelijk naar meer verlangen. Wat mij betreft slagen Eriksson & Sundquist volledig in het tweede, maar laten zij het eerste na. De trilogie staat zeker op de planning, dus later zal ik dieper ingaan op de inhoud van het verhaal. Een eindbeoordeling geven heeft nu nog niet super veel zin.

Voorlopig een teleurstelling, maar ik geef de auteurs het voordeel van de twijfel. Drie sterren dus, vanwege de potentie die het uiteindelijk verhaal biedt. Die drie kunnen er zomaar vier worden, maar een ster minder is ook een mogelijkheid. We wachten af!

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Graag even een bewijs dat je geen spambot bent :) *