Sarenbrant, Sofie – Week 36

Door op 13 mei 2012
week

De zomer is voorbij in het vissersdorpje Brantevik. Voor de families Winter en Malm is het een regenachtige vakantie geweest en de stemming is niet optimaal. De beste vriendinnen Johanna en Agnes zijn allebei zwanger en zullen binnen een paar weken bevallen. In een poging om hun vakantie toch nog vrolijk af te sluiten, bezoeken de stellen een karaoke-avond in de plaatselijke bar. Maar daar gaat iets afschuwelijk mis en wanneer ze de volgende ochtend wakker worden, blijkt Agnes verdwenen. De verdwijning van Agnes is schokkend nieuws en de politie én pers werken er hard aan om de zaak op te lossen. Het wordt een angstaanjagend gevecht met de tijd.

Enige tijd geleden werd in Club Bitterzoet te Amsterdam een avond georganiseerd in het teken van Scandinavische misdaadliteratuur. Fan die ik ben was ik natuurlijk aanwezig. Te gast waren Unni Lindell, Thomas Enger, Viveca Sten en Sofie Sarenbrant. Deze beginnende auteur debuteerde met Week 36. Tijdens de avond zelf gaf Sofie aan hoe zij op het idee van dit boek kwam. Zij was op het moment van beginnen zwanger en bedacht wat haar ergste angst is. Op basis daarvan is ze dit boek begonnen. Na de avond ben ik dan ook vol verwachting gaan lezen…

Het eerste wat opvalt is de lengte van het verhaal. Het boek telt slechts 276 bladzijden. Combineer dat met de ‘gemiddelde’ lettergrootte en redelijke marges aan de paginakanten en je concludeerd dat qua kwantiteit het boek aan de magere kant is. Zeker de laatste tijd heb ik mezelf verwend met behoorlijk dikke pillen, dus een klein boekje is dan wel even wennen. Waar het echter om gaat is de kwaliteit, dus we lezen met volle moed. Het verhaal komt al gauw op gang, het verveelde me geen moment en ik wilde alleen maar doorlezen.

Als ik een blik werp op mijn boekenverzameling zie je vrijwel alleen maar boeken van mannelijke auteurs. Ik verwacht bij vrouwelijke auteurs (niet altijd terecht) ook echte vrouwenboeken te lezen. Dit vooroordeel wordt naar mijn idee hier wel enigzins bevestigd. Enkele hoofdpersonen zijn zwanger en aan alle problemen en klachten die hier bij komen kijken besteedt de auteur behoorlijk wat aandacht. De mannelijke hoofdpersonen blijven naar mijn idee eerder onbelicht en lijken af en toe soms zelfs ‘verhaalvulling’. Het verhaal neemt op het eind (zoals het een pageturner betaamd) een wending, waarna een hoofdpersoon met een aanmerkelijk belang in het verhaal naar voren wordt geschoven. Deze komt min of meer uit de lucht vallen en dat komt het boek niet ten goede. Ik mag graag gissen naar de ‘bad guy’, iets wat in dit boek niet mogelijk blijkt. Als dan ook nog het einde onwaarschijnlijk snel overgaat in de epiloog, blijf ik met een onvoldaan gevoel achter. Jammer, want het verhaal heeft zeker potentie. Met een 100 bladzijden meer had het naar mijn idee veel beter uit de verf kunnen komen.

Spannend maar veel te kort. Vanwege bovenstaande 2 sterren. Ik ben geneigd te zeggen 2.99 ster, maar rond het af naar beneden.

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Graag even een bewijs dat je geen spambot bent :) *