Kepler, Lars – Getuige

Door op 29 februari 2012
getuige

De Birgittagården is een internaat voor jonge vrouwen met destructief gedrag. Op een donkere herfstnacht wordt een van de opgenomen meisjes vermoord in de separeerkamer van het internaat. Ze wordt met beide handen voor haar gezicht gevonden op het bed. Niemand heeft iets gezien en een van de meisjes is spoorloos verdwenen.

Inspecteur Joona Linna reist af naar de Birgittagården en bevindt zich al snel midden in de meest raadselachtige moordzaak waarop hij ooit is gestuit. Als hij op zoek gaat naar de oplossing, worden er verwoestende krachten in werking gezet.

Er zijn geen getuigen, maar kort na de gewelddadige moord begint een vrouw in Stockholm de tiplijn van de politie te bellen met informatie. Eerst vraagt ze geld voor haar inlichtingen, maar later verzoekt ze hen alleen maar te luisteren, steeds wanhopiger.

Dit boek heb ik gelezen als Buzzzer voor CrimeZone.nl. Sinds Stieg Larsson heb ik een meer dan gemiddelde interesse in Scandinavische thrillers en keek dan ook uit naar dit boek. Hoewel mijn eerste Kepler, Hypnose, nou niet bepaald het pronkstuk uit de verzameling is, ben ik toch met frisse moed gaan lezen.

In vergelijking met Hypnose loopt Getuige een stuk vlotter. Waar het eerste boek vertraagd werd door een behoorlijk lange flashback, stapelen de gebeurtenissen zich hier op en houden de auteurs de vaart er lekker in. Helaas worden passages in het boek bij vlagen ook steeds onwaarschijnlijker. Emoties van personages kunnen onwaarschijnlijk snel omslaan en dat maakt het lastiger je als lezer in deze personages te kunnen verplaatsen.

In tegenstelling tot mijn vorige boek, De Provocatie van David Baldacci, zijn vrijwel alle personages van Getuige mensen die je zo in het dagelijks leven tegen zou kunnen komen. Ieder heeft zijn of haar eigen problemen en deze leiden tot meerdere verhaallijnen. Herbergt het boek personages met oonwaarschijlijke trekjes, de verhaallijnen op zich worden goed uitgewerkt, wat eerst onrealistisch lijkt wordt alsnog op een logische manier verklaard en uiteindelijk smelten de verhaallijnen samen tot een spannende climax.

Grofweg kent het boek de primaire verhaallijn van het boek zelf en de sesundaire verhaallijn van hoofdpersonage Joona Linna die meerdere boeken overspant. De primaire verhaallijn gaat voortvarend van start, loopt lekker vlot maar wordt nog vlotter afgesloten. Alsof de auteurs deze verhaallijn op stel en sprong wilden / moesten afronden. Ik bleef dan ook met een onvoldaan gevoel achter na de climax. Wat gebeurt er met de nabestaanden van Hypnose? Hoe vergaat het hen na de gebeurtenissen?

De laatste 37 pagina’s worden gebruikt om de secundaire verhaallijn af te ronden voor dit boek en tegelijkertijd de deur open te zetten voor de voortzetting hiervan in een volgend boek. Naar mijn mening hadden deze pagina’s beter gebruikt kunnen worden voor een meer volledig einde van het Getuige verhaal en hadden de brokken van de secundaire lijn beter verdeeld kunnen worden over de lengte van het boek. Nu wekken de auteurs min of meer de schijn op het eind Hypnose beu te zijn en te graag door willen naar het volgende boek. Jammer, het boek verdiend een beter einde. Zeker na de verwachtingen die geschept worden in de loop naar het einde.

Al met al verliep het verhaal lekker vlot, keek ik uit naar de climax maar bleef ik helaas toch met een enigzins leeg gevoel achter. Geen slecht boek, maar helaas ook geen exemplaar die de Millennium trilogie van Stieg Larsson van de troon kan stoten.

Drie sterren, wat er makkelijk 4 konden zijn

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.

Een reactie

  1. Pingback: Getuige | Ranking the Books

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Graag even een bewijs dat je geen spambot bent :) *