Baldacci, David – De Provocatie

Door op 25 februari 2012
provocatie

In een kleine plattelandsgemeenschap in West Virginia waar nooit iets opzienbarends gebeurt, wordt een gruwelijke vondst gedaan. Een echtpaar is in hun eigen woning op brute wijze om het leven gebracht. Het lijkt in eerste instantie een zaak voor de plaatselijke politie, totdat blijkt dat de vermoorde man een militair was en zijn vrouw connecties had met het Pentagon. De US Armys Criminal Investigative Division ACID zet zijn beste man op de zaak. Voormalig militair John Puller is iemand die weinig bezit of nodig heeft, die graag alleen werkt en die onverzettelijkheid koppelt aan een diepgewortelde hang naar de waarheid. Al snel nadat Puller op de zaak is gezet, botst hij met Sam Cole, de vrouwelijke rechercheur van Moordzaken die het onderzoek leidt. Terwijl Puller zich een weg baant door leugens, dwaalsporen en bedrog, komt hij erachter dat niets en niemand is wat het lijkt in dit onschuldig ogende stadje. Dan blijkt dat achter de toch al complexe zaak een samenzwering schuilgaat die veel verder reikt dan Puller ooit voor mogelijk had gehouden.

In De Provocatie past David Baldacci zijn vertrouwde formule nogmaals toe, zoals hij dat in vele, zo niet alle van zijn voorgaande boeken ook deed. Conversaties worden vlot uitgewerkt en diverse (technische) termen worden duidelijk uitgelegd, zonder saaie opsommingen en uiteenzettingen te worden. In het verhaal worden diverse (geheime) diensten aangehaald die tot op de hoogste niveaus in de V.S. actief zijn.

Persoonlijk maakt dat het voor mij een wat minder interessant verhaal; het is vaak een wat ver-van-je-bed show Gebeurtenissen waar je je als lezer minder mee identificeert, omdat wij als het gewone volk daar weinig mee te maken heeft en hopelijk ook nooit zal krijgen. Anderzijds weet je min of meer wat je kunt verwachten bij een nieuwe Baldacci, dus houdt je daar ook rekening mee.
Het boek heeft mij op geen enkel punt weten te vervelen, maar ook op vrijwel geen punt weten te verrassen. Het is een standaard Baldacci die nergens het gemiddelde overstijgt, maar genoeg blijft boeien om er vlot doorheen te kunnen.

Het einde had echter een kleine verrassing in petto, die je gaandeweg niet direct aan ziet komen. Dat het dan uiteindelijk geen compleet ‘eind-goed-al-goed’ boek wordt, maakt toch dat ik het boek wat meer voldaan dan anders in de kast zet.

Al met al een solide 3 sterren

Nu gauw door met Lars Kepler – Getuige voor de Meet & Greet op 6 maart… Dat wordt doorlezen!

Over Evert Sinterniklaas

Evert leest al zo lang als hij een boek kan vast houden. Als eigenaar van E Boek en Blog begon hij in februari 2012 met recenseren. Tegenwoordig leest hij regelmatig op aanvraag van uitgeverijen en auteurs.